Dün gece yine sokağa çıktım
Issızdı bütün caddeler bomboş
Taş tesbihim tütün tabakam ve siyah çakmağım
Tek dostumdu yanımda kalan
Yarama çare olan hüznümü alan
Yürüdüm öylece sokaklarada sadece yürüdüm
Sonra korktum çekindim görülmekten
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Degerli sair!bu güzel anlatiminiz olan siir,inizi okumak güzeldi :) samimiyetimle kutlar güzel paylasimlar dileyerek....sevgi-saygi ile...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta