Hayat yaşamaya değer aslında,
Bir çocuğun gülüşü gibi,
Masum bir sevgin olacak...
Ağlarken gözyaşların nedensiz akacak.
Resimlere bakarken içinden duygu değil,
Yüzünden tebessüm akacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika olmuş ya bir çocuk kadar masum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta