Sadece Figüranmışsın Şiiri - Şahin İnalcık

​Sen benim geçmiş yıllarımın kanayan yarasısın, Çok isteyip de elde edemediğim tek varlığımsın. Ben sana mı yanayım, bana mı yanayım, yoksa geçen yıllara mı? O gün bilseydim şayet beni değil de parayı seçeceğini; İnan, bir fiske vururdum bendeki sana, sendeki bana ve kaybolan geçmiş yıllarıma. ​Şimdi ne mi oldu? Dinle: Sen kendi masalında sadece bir figüranmışsın. ​Evet, ben akıllandım artık; herkesi ayıkladım. Geriye dönüp baktığımda "Kim kaldı?" dedim; Bir ben kaldım, bir de aynadaki. Gözümde çok büyütmüştüm seni, halbuki bir toz tanesi kadarmışsın. Yaktığım her sigaranın dumanı kadar zararlıymışsın. ​Şimdi ne mi oldu? Dinle: Sen kendi masalında sadece bir figüranmışsın. ​Kaybeden ben miyim yoksa sen mi? Ben mutlu, çocuklu bir yuva kurarken, Sen ise başkasında zorunlu... Geriye dönmek mi? Asla, ama asla! Çünkü şimdi ben çok mutluyum. ​Yolu verdim sana bak, aynada kendimle barıştım, Sen paranın peşindeyken ben huzurla yarıştım. Zorunlu bir hayatın var, her günün bir işkence, Benimse her sabahım bayram, çocuk sesleri dönünce. ​Şimdi ne mi oldu? Dinle: Sen kendi masalında sadece bir figüranmışsın. ​Kafanda kurduğun o dünya kağıttan bir kuleymiş, Senin sevgi dediğin şey meğer sadece hileymiş. Şimdi vizyonda sensin ama seyirci koltuğu boş, Benim hayatım gerçek, senin rüyaların boş! ​Şimdi ne mi oldu? Dinle: Sen kendi masalında sadece bir figüranmışsın