Dolmuştan indiğin zaman iki adımlık yoldur,
Bizim sokak gelir karşına esnafları hallice,
Kasap Hayrettin, bakkal Muhittin ve saire,
Kırmızı mine çiçekli ve hala cumbalı ev bizimki
Kaç müteahhit çaldı ve çalmış kapımızı bilinmez,
Dayanıyoruz işte,
Bizim kagir ev gibi gıcır gacur,
Tepemize dikilmiş onlarca gökdelen havalı,
Ancak havadardır bizimki,
Olsun bizimki ya bizimki
Söktüler Arnavut kaldırımlarını ve…
Sokak taşlarını yolların
Bilmezdim yol özlemelerinin, insanlık arayışları ile denkliğini,
Benimki, nasıl derler, fazlaca duygusal,
Alışmalıyım duygusuzluğa, kır belini ali dayı misali,
Satmalıyım kendimi üç beş kuruş menfaate,
Hatta asmalıyım üzerime janjanlı etiketle,
Buluttan benimkisi buluttan,
Karamsarlığım umuttan
Aslında abartacak ne var ki…
Mevsim döndü ya sonbahara
Hüzünden benimkisi özümden,
Ya da yağmalı yağmur,
Temizlenecek...!
O kadar çok ki deli ediyor.
Değerli bir İnsana ithaf olunur...sonsuza dek
Ve ben yaşadıkça...
Kayıt Tarihi : 5.10.2007 12:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)