karanlık çağırırdı beni adım adıma istenerek-
kaybolduğum aydınlıklar adının ardından seslenirken-
ve ben başkayım artık-
kanını mürekkep diye kullanan-
beni böyle tanıyın hayatta kalmak için yazılar yazan-
mumun alevinden isler azalmaktaydı-
artık, ben ve geçmiş-
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir



