Sadece;
Ve
sadece;
Yağmur yağdığında seviyorum
Kahrolası gurbet ellerde
Bu şehrin insanlarını.!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




boynu buruk başı eğik olanlar dik başlıları güler yüzleri görünce nasıl üzülmez ki ben enden böyle mutlu değil der kendisine sorar
yağmur yağdığında sev ve bir de güneş doğarken
Hani bakamaz ya doğrudan
Sonra istersen yürüme
Yürüme yürüdükleri yoldan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta