'desdemona'ya'
Bembeyaz bir nur,
çiçeksiz bir masada oturmuş, duruyordu.
Masanın çiçeği olabilmekti gönlümün istediği
Gönül de oturuverdi masaya,
o zaman anladı ki,
çiçek olmak değildi asıl erdemi
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta