bak ben öldüm çoktan...
kalmadı hiçbir yerimde masumiyetin timsali
göğe bakar feri sönmüş gözlerim
bilirim, bu hep böyledir
her hoyrat rüzgar uçuracağı bir kuru yaprak bekler
ve gelinlik beyazlığındadır tüm kefenler
çabalamak boş
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta