bak ben öldüm çoktan...
kalmadı hiçbir yerimde masumiyetin timsali
göğe bakar feri sönmüş gözlerim
bilirim, bu hep böyledir
her hoyrat rüzgar uçuracağı bir kuru yaprak bekler
ve gelinlik beyazlığındadır tüm kefenler
çabalamak boş
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta