Sabrın nefesisin

Tunay Bozyiğit Seyduna
302

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Sabrın nefesisin

sabrın nefesisin

karanlık firar etti..
ökse kuşunun hileli sesi..
gönlüm rehinindir bilesin
ateş sönmeye mahkumdur harlanmasa.
odunun olayım ocağında yanayım.
buğday başağımsın ki,
yaprağındır ellerim..
soluk soluğa ve aralıksız sana can veririm.
su içindekilerin kalesidir.
yağarsan ben tevazu toprağa
hoş gelirsin.
benden ne dilersen dirileyeceğim
yeterki gözyaşların nurda ışıkda olsa
dökülmesin yıldız gözlerinden.
ey gölgem, en sadığımsın,
benle ufalıp, uzayanım ayak altı olanımsın
ardım sıra gelenim, önüme düşenim,
gece içime çömelip oturanım.
ey gölgem, tek vefalı dostum.
hazemimle yer değişsen.
bahar yaratanım,
gül ve diken dudağının kuruması
dilimin suyunadır, suyun haberine.
sabrın nefesi gül açtırır gül kokar ki, dudağındır.
dudakların ömürgahımdır bilesin..

Tunay Bozyiğit Seyduna
Kayıt Tarihi : 23.11.2019 03:05:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!