Sonu hep kırık taşlarla döşeli bir yoldu bizim hikâyemiz
Ne ağaçlar vardı yol boyunca
Ne de bir yudum su
Kaldık öyle ıssız…
Bizim iller...
Bizim eller bizim eller,
Suyu toprağı bereketler...
Bizim iller bizim iller,
Bilemezsiniz ne tatlıdır o diller...
Bizim ki bir garip masal,
bizi hep uyutan.
Bizim ki bir garip hikaye,
dönüp dolaşıp okunulan.
Bizim ki bir garip roman,
hayatımız boyunca süren.
Açar yürek sayfanı,
şiirler yazar durursun.
İstemesen de, tutuklanır yüreğin,
bitmez görünen çilen.
Perde çekilir gözlerine,
karanlıkta kalırsın,
A benim öteki yanım,
A benim diğer yarım,
A benim güzelim,
Böyle gitmek olur mu?
A benim kara gözlüm,
Bir şiirle...
Tek kelimeyle insan muhteşemim der de
İyi olmadığını iki kelimeyle zor anlatır.
Velhasıl kimse vasat bile değil,
Aslında iyi değil hiç kimse...
Çıkar ortalığı ateşe veririm,
Sapır buçuk kelimeler dökülür dilimden,
Bozarım yeminimi küfrü ezber ederim..
Bakışında bir mahzunluk,
Nice saltanatlar yıktı bu aşk.
Divana gelince el pençe,
Nice canlar yaktı bu aşk…
Kimler geldi kimler geçti,
Bu da geçer...
Sonra görmek istemediğin bütün gerçekler gözünün önüne seriliyor.
Dostu da tanıyorsun dostu da,
Yanında olanı da görüyorsun olmayanı da.
Kimin gözlerinden satır satır okunuyor biçare kalışın, dostu da düşmanı da tanıyorsun...
Haram isteyene verir Rabbim bol keseden,
helal isteyene azından…
Haramiye düz ovadan,
yiğide duvarlar kaleden…
Yalancıya yetmezken kelimen,
doğrunun ne haberi var lugattan…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!