Bu şiir üstat Cemal Süreya' nın 8.10 Vapuru isimli şiirinden esinlenerek kaleme alınmıştır, affola...
Biliyor musun?
Sesinde ne var biliyor musun?
Gecenin sessiz duruluğu,
Biliyor musun?
Ne kalıyor biliyor musun?
İşgal edilmiş bir yürek…
Ne kalıyor biliyor musun?
Gidip gelen bir akıl…
Biliyor musun?
Yokluğunla uyandım sabah,
Yine, yine nefes aldım,
Bugünde sevdim seni,
Akşamı haber verdi saatler,
El ayak çekildi,
Bir şey gelmez elinden,
Kendi yalnızlığını unutur,
Yüreğini yakanın yalnızlığına,
Yanar, yanarsın….
Bir ses çıkmaz dilinden,
Bir senim yok,
Elinden tutacağım,
Gözlerinin içine bakacağım…
Bir senim yok
Çay içip sohbet edeceğim,
Bir şarkı gülümsüyor,
Bir şiir göz kırpıyor hayata,
Ürkek bir serçe eşlik ediyor raksa...
Bir ses...
Hangi renkte ritim tutar acılar,
Koparır mı hayatın bağını bir makas.
Hangi köşe değiştirir akışı,
Değiştirir mi yaşamı bir gülüş...
Bir zaman meselesi şu ruhum...
Zamanın içerisinde
Bekliyorum anın geçmesini
Bir durak iki durak
Zamandan ağır ilerliyor vakit...
Bir zaman sonra...
Bir zaman sonra
Zaman bitecek
Sararacak kitabın sayfaları
Dökülecek kelimeler
Bu hazan mevsimi de bitecek elbet,
yine kelebekler uçuşacak yüreğimde
ve ömrü çok kısa olacak…
Bu yaprak dökümü de bitecek elbet,
yine yeşerecek ağaçlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!