Gönül sever de,
dil kırar bir zaman,
bil ki özlemden…
Dil söyler de,
gönül kırılır bir zaman,
Bil ki...
Mevsimsiz yağıyorsa yağmur
Islanıyorsa sokağın
Bil ki köşe başında bekliyorum...
Bilemezsin…
Yalandan esiyor rüzgâr,
Savruluyor tek tük kalan yapraklar,
Yağmayacak ki o beklenen yağmur…
Tütüverir bazen dumanın da,
Nasıl yanacağını bilemezsin.
Kor, kor olur yüreğin de,
Nasıl söndüreceğini bilemezsin…
Yanıverir yüreğin de,
Bilemezsin...
Bazen ne olduğunu bilmezin,
Yüreğindeki bulutlar darılır,
Gökyüzün karışır,
Durduramazsın yağmurları...
Sevinçten mi, kederden mi?
Bilemezsiniz gülenleri…
Duyamazsınız hıçkırıkları,
Kahkahadan…
Neşeden mi, hüzünden mi?
Susuyormuş gibi görünse de dudaklar,
Bilemezsiniz ne çok konuşur yürekler…
Yalnızlığa sarılıp alışmış gibi görünse de bedenler,
Bilemezsiniz ne çok üşür o yürekler…
Sevdiğini söyleyemeyen o diller,
Kimse kimsenin yüreğini bilmez,
kimine göre hoş, kimine boştur aşk.
Kimi korkaktır, kimi ürkek,
kimi yiğittir, kimi namert.
Kimi yalana, kimi dolana aldanır.
Kimi susar feda eder kendini,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!