Bilmez insan…
İnsan bilmez unutur da kendini,
Viran olur gönüllerde,
İnsan bilmez haddini de
Küçümser insanoğlunu,
Şehirlere sığmaz elbet,
Dar gelir caddeler,
Küçülür sokaklar,
Aşkın büyüklüğünden…
Bilmez insanlar elbet,
Bilmezler nasıl geçmez zaman,
Bilmezler kızıl grubun nasıl günü yuttuğunu,
Bilmezler gecenin o sessiz sesini,
Bilmezler zifirî karanın küçük bir ışık aradığını.
Bilmezler her yıldız kaydığında dilek tutmayı,
Ah insan ah
Kem söz söyleyenler,
Dil uzatanlar,
Sırnaşanlar,
Biraz vicdan,
Biraz edep ya hu…
Bir bak camdan dışarı,
Gökten yağmur yağıyor,
Gözyaşlarım eşliğinde…
Bir bak dinle sesi,
Rüzgâr esiyor dışarıda,
Bir bak da dinle,
Akşamın karanlığı suskun,
Bardaktaki suyum durgun,
İçtiğim çay dingin…
Bir bak da gör,
Yaz değil bahar değil,
Kış değil hazan değil,
Bir başka mevsimimsin benim…
Sıcak değil ılık değil,
Kış değil ayaz değil,
Bir başka...
Bir şarkıda geçen bahar akşamı değil bu,
Kışı yaza bağlayan mevsim değil bu,
Bir başka Nisan bu,
İnsanın insana yaşattığı hazan mevsimi bu...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!