Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Yokluğunda...

Tütün sardım yokluğunda,
Yağmurlarda ıslandım,
Sokakları gezdim,
Buğulu camlarda aradım izlerini...

Yokluğun diyorum yokluğun,
Akşamın karanlığı,
Bir odanın yalnızlığı,
Bir çocuğun susamışlığı…

Yokluğun diyorum yokluğun,

Hayaller ve hayatlar,
Birlikte yürürler.
Ve
Biri biterse öbürü biter…

Umutlar ve yarınlar,

Gidiyorum…

Ne baharım kaldı ne bahçem,
Ne şarkım kaldı ne şiirim,
Kışa döndü yüreğim gidiyorum…

Yokluğun…

Şiire yakışmaz yokluğun,
Kış yolcusu olur yüreğim.
Beni eksiltir yokluğun,
Kimsesizler mezarlığına gömülür bedenim…

Yokluğuna...

Yine gözlerin düştü aklıma,
Gülüşün yansıdı yüzüme,
Papatyalar açtı yüreğime,
Fallar tuttum vuslatına...

Yükümüz aşk,
yolumuz hüzün.
Sefası yok,
cefası çok.
Kimi seversen sev,
sonu hep ayrılık

Zaruret…

Gece ki;
Artık vakti zaruret,
İster karanlığa,
Dile Eylül’e,

Zaman...

Eskimeye yüz tutmuş zaman,
Unutulmuş sokaklar,
Köşe başı hoş sohbetler,
Başıboş kalmış caddeler...

Zayi...

Kimi gözlerde kalır
Kimi gönülde.
Kimini yel alır
Kimini el...