Yorulduk…
Alıştık geceleri uykunun yokluğuna,
Alıştık dostum, dostum diyenin vefasızlığına,
Alıştık yaşamın hayalden ibaret olduğuna,
Alıştık sözlerin hiç etmediğine…
Geçmiyor gece hiç,
oysa biz yorulduk karanlıktan.
Isınmıyor hiç yüreğimiz,
oysa biz üşüdük yalnızlıktan.
Yorulmuyor, zaman hiç,
oysa biz yorulduk yaşamaktan…/Sabri Ceyhan
Yorulduk be usta,
Günden, geceden,
Bazen nefes almaktan,
Yaprak, yaprak eksilen ömürden
Siğim, siğim yağmurdan,
Üşüten yokluktan,
Kime inandıysam yanıldım,
kimi bildiysem farklı çıktı…
Kime güvendiysem aldandım,
kimi tanıdıysam bir başkası oldu.
Ve artık yoruldum…
Yoruldum...
Söyledim olmadı,
Yazdım olmadı,
Sineye çektim olmadı,
Yoruldum takatim kalmadı,
Şiirler de yorulur seni yazmaktan,
Şarkılar da usanır seni söylemekten.
Bir tek yüreğim yorulmaz seni anmaktan,
Bir tek dilim bıkmaz seni söylemekten…
Hayallerde yorulur seni kurmaktan,
Yol yakın,
burnumuzun dibinde,
usulca yol alırız,
belki de sırtımızdan vuruluruz…
Yollarımız ayrı,
Ekim’ in ilk yağmuru bu,
Bizimse,
Buğulu camlarda,
Aralık duran kapıda,
Yollara bakışımızın asrı…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!