12 Mayıs 1998 Harran/şanlıurfa
Sanki o elmayı Adem değilde ben yemişim.
kovulmuşum, yersiz ve yurtsuzken senin küçük dünyana rastladım, dünyanı yurt edindim.
Oysa suçsuzdum arkadan yırtılan bir gömleğim olmadığı için ispatlayamıyorum suçsuzluğumu.
İsa değildim Çarmıh çarmıh gediler beni çarmıha.
Çiviler akıtmadı kanımı belki fakat yüreğim kanadı her gidişinle.
Eyüp değilim sabrı bilmem dayanamam sensizliğe.
Sensiz kaldıkça sanki ebrehe’nin fiilerini taşlamaya gelen ebabiller vurur beni.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta