Sabret Mesutça Şiiri - Mesut Tütüncüler

Benim yaram sevilmektir,
derdim ise sevmek...
Sevgisiz kalplere girebilmek.
Çaresi nedir, kimdedir; bilmem...

Anlatamam derdimi kimselere,
kimse derman olamaz içimdeki kedere.
Öyle bir dert ki bu, sığmaz yüreğe;
ne yapsam bulamam derdime bir çare...

"Ağlamak iyidir, iyi gelir" derler;
ağlayabilseydim keşke...
Kalbim taş gibi katı kesilir;
sarılıp sıksam, taş bile ağlamaya gelir,

Mutluluk peşinde koşanlar,
servetine servet katanlar,
aşkı sadece dillerdeki sözlerde sananlar...
Bu derdi ancak çekenler anlar!

Demiştim ya; "Somut adımlar atmak gerek" diye...
İnsan gönül yapmayı bilmedikçe,
gönül kırmak edep gelir edepsize!
Soyut bir âlem bu, içinde soyut bir çevre...

Bir derdim var, bin dermana bedel...
Bin dereden su gelse temizlenmez bu keder.
Derdim sevilmek, yaram sevmek;
sevgisiz kalplere sevgiyi gösterebilmek...

Sabret Mesutça...
Hele sen biraz daha sabret!

31.01.2018