Dağ çiçekleri yanan küllerimde bitsin istemedim.
Yanan yüreklerdeki alev hasretin buzlarını eritsin istedim.
Dağ çiçeklerini özgürlüğe uzanan ellerim gibi sevdim.
Tohumlarını umutlarıma hayat versin diye gönlüme ektim
Doruklarını kaplasa da sisler geleceğimizin.
Yüreğimizdeki eşsiz duygu kılavuzu olacaktır aydınlık yolların.
Habercisidir pencerenden gelen sevda kokusu umut dolu yılların.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta