Bölünüyorduk gök iki gibi eşit parçaya
Koşup gelen ayrılığı kucaklarcasına
Kollarım açık aşıktık her sevgili gibii
Yada benzeri
Görmek istemediğimizi görüyorduk hayatta
Oysa deniz şahidim, dilsiz gemiler
Aptal şarkılar anlatamazdı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bölünüyorduk gök gibi iki eşit parçaya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta