Yeni bir gece daha bitti sabah 4:30
insanlar avaz avaz kulaklarımda yeni yılı kutlamalaları.
Ben kanadı kırık, nefesi bir an durup bir an gelen, yaratık.
Sabahlıyorum yine.
Havalandırıyorum, arada içime dolan nefesimi.
Sonra yeniden yakıyorum ve çekiyorum içime.
Tek dostum olan izmariti.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta