Saadet Abla Şiiri - Zübeyir Şaşmaz

Zübeyir Şaşmaz
55

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Saadet Abla

Dranas'ın Fahriye ablası varsa,
Benimde Saadet ablam vardı.
Ne güzel, ne şirin komşumuzdun.
Saadet abla.

Mutfağından pasta kokuları gelirdi,
İçim giderdi.
Hele oğlun umut , ne tatlı , ne şeker şeydi.
Giydiğin yakışır, her şeyin güzeldi.
Doğrusu sana, her şey değerdi.
Beyin üstüne düşer, seni pek severdi.
Bir tek, üst kat komşunla geçinemezdin.
Her hafta, üstüne halı silkerdi.
Üstüne ne giyse yakıştırır,
Çok güzel makyaj yapardı.
Bütün mahalle ona hayrandı.
Sultanahmet'e turistler dolar, taşardı.
Gelen turistler bile hep ona bakardı.
Gencim, lisedeyim, Boks yapıyorum.
Eh, birazcık da havamız vardı
Herkes ama herkes Saadet ablanın yanında
Havası inmiş balon gibi sönük kalırdı.
Bakkalımız; sana hep malların iyisini,
Meyvelerin irisini, dirisini verirdi.
Ya ev sahibimiz, Mehmet bey;
Karısıyla hep çekişirdi, senin yüzünden.
Adamın karısı olacaksa; Saadet gibi olmalı derdi.
'Yemeğin salçalısı, Kadının kalçalısı.' derdi.
Otuzunda var,yok diyorlardı.
Ama o hep ondokuzundaydı.
İnce uzun parmaklı elleri
İçinde sarısı olan yeşili gözleri
O her zaman bakımlı, güzel yüzüyle
Dinleyenin ağzı açık kaldığı ,tatlı sözleriyle
Benim güzeller güzeli Saadet ablam vardı.

Zübeyir Şaşmaz
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!