zindanı bir mâh/kumun ümit yıkımın oğlu
de ki bekleyişler siyâh atlara bindi
aşıp gittiler çoktan dar vuslat yokuşunu
ne ki beklerim seni ne ki yağmurlar dindi
desem ki burada bu yağmur ormanında
en ağaç yüzümle var olmanın cürmünü
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta