Rüzgâr Şiiri - Aykut Kınay

Çoğu geceler düşündüm,
Rüzgâr ne anlatır diye.
Uğultu sesiydi belki,
Beni hep kendine çeken.

Islık çıktı dudağımdan,
Sonra bir garip melodi.
İçimde titreyen sevda,
Her ezgide saklı bahçem.

Sessiz ama dertleşen yel,
Sığamadık kendimize.
Halleştik geçen günleri,
Sendeki şerri ve hayrı.

Senden sana çok sığındık,
Emre karşı hiç durmadık.
Eğildik seher vaktinde,
Şi'râ yıldızı Rabb'ine.