Rüzgar Şiiri - Müyesser Doğan

Rüzgarın sesini dinle,
Uzaktan bir yerden bir ağıt'ı getirmiş gibi.
Durma,
Ateş böceklerinden,
bir de Temmuz'dan,
Gecenin güneşi dolunaydan,
Biraz sesinden,
Bir kuble şarkı iliştir yorgunluğuna...
Sen uzaklara dalarsın,
Bir Selvi'nin göğe uzanan dalları gibi.
Ben yakınları uzak sanırım,
Aramızda ki tek muamma...
Yoğruluruz, az ümit,
az hüzün
az zaman.
Mayası dünyanın rahminden koparılan.
Doğuş ve ölüş .
Haydi
Armonisi dinle rüzgar'ın.
Bilmediğimiz bir kentin,
Çocuk seslerini duyuyorum.