nefesime karışan nefesinin
bıraktığı keşke tortusu...
şimdi koca bir boşlukta
yankılanıp duran sessizliğin korkusu.
hangi duvar örter, hangi zaman avutur?
sırrı ifşa olmuş iki yabancı gibi,
rüzgâra mı vereceğiz kelimeleri?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta