Sokağındaydım…
Evinin önünde dolanıp dururken
Hafif esen rüzgar yüzümü okşadı
Sen sandım.
Başımı hafif sağa yatırıp
Biraz yamukça gülümsedim
Kaldıramadım mahçup yüzümü kapına doğru
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta