Ne kadar çırpınsam da,
Dağların ardındaki gerçekler için,
Ne kadar geçsem de üzerinden,
Akmasın boyası yağmurla diye,
Eğilip bükülen o iki harf’in,
Kalmasın yalnız, korkmasın karanlıktan diye,
Ne kadar sık uğrasam da o ağacın yanına,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Ruh’un çalışması, yalnızca aydın gönüldeymiş
Ruh mezada çıkmışsa, yüzlerce kötü kaza gözünü açarmış...
Şiirin özü (bence) bu iki final dizesinde ve gündüz gözünde...
Rüya kaçışın bahanesi...
Çok güzeldi sayın Özdener Güleryüz... Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta