Pek söylenecek bir şey yok. Bir tutam şiirden ibaretim.
Adını sessiz söyledim bugün,
kimse duymasın diye değil;
kalbim ürkmesin diye.
Meğer bazı isimler
insanın ağzında değil,
Bir gün beni sorarsan
“Nasıl?” diye,
iyi deme sakın.
İnsan bazen iyiyim der
ve kendine bile inanır.
Ben öyle kolay eğilmem,
rüzgâr sert eser, taş yerinden oynar;
ama insan dediğin
onurundan bir adım geri durmaz.
Bir sevda düştü payıma,
Bir gün beni özlersen,
sakın “Neden gittin?” diye sorma.
Çünkü ben,
bir günde gitmedim senden.
Babamın eski ceketi hâlâ dolapta,
bir düğmesi eksik,
cebi biraz yırtık…
Annemin sakladığı bayram şekerleri gibi
bazı hatıralar da
tarihi geçmiş olsa bile
Bir gün gelir de
beni merak edersen,
kapımı çalma.
Çünkü bazı insanlar
gidince değil,
Seni sevmek,
bir memleketi sevmek gibiydi.
Haritasını ezbere bildiğin,
ama sınırlarına bir türlü varamadığın
koca bir ülke gibi…
Ben sana öyle bir yer ayırdım ki içimde,
ne zaman yorulsam oraya geliyorum.
Bir fincan çay, yarım kalmış bir sohbet,
sen gülüyorsun…
ben dünyanın bütün yükünü unutuyorum.
Bilmezsin, insan bazen
Bana en çok seni sordular,
ben en çok kendimi susturdum.
Çünkü bazı ayrılıklar anlatılmaz;
insan konuşursa,
canı ikinci kez yanar.
Seni sevmek,
bir yağmuru avuçlarında taşımaya benziyordu.
Ne kadar sıksam ellerimi,
o kadar çoğalıyordun içimde.
Bana kalırsa




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!