Ruhum Ve Ben Şiiri - Hilmi Eren

Anlamadım bu ne haldir,
Ben yanarım, ruhum donar.
Çabalarım bunca yıldır,
Ben yanarım, ruhum donar.

Her mevsimde yanar tenim,
Kış günü erir bedenim,
Gece gündüz yanan benim,
Ben yanarım, ruhum donar.

Çıksam soğuk bir yaylaya,
Üşüsem bir doya doya,
Dalsam serin akan çaya,
Ben yanarım, ruhum donar.

Ruhum garip bir bilmece,
Üşür durur gündüz gece,
Benim halim olur nice,
Ben yanarım, ruhum donar.

Ruhumu alsam elime,
Sarsam bağlasam belime,
Benzetsem kendi halime,
Ben yanarım, ruhum donar.

Bir gün sıkıntım son bulur,
Sıcak soğuk yalan olur,
Ruh bedenden ayrı kalır,
Ben giderim, ruhum gider.