Ruhum üşüyor sensiz bu şehirde,
içimde bir çocuğun çığlıklarıyla uyanıyorum kan rengi gecelerde.
Dar geliyor ruhum bedenime,içimden çıkıp haykırmak istiyor umarsızca.
Ama ne fayda; sen yoksun,kime haykıracak bu ruhum?
Tabiki yanlız bana ve bana.
Şu an içiyorum sana ve bana,sanki karşımda o gülüşünle bana bakıyorsun,
yanlız sen ben ve hayallerimiz var,
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bir köşe masada, çoklukla peçete üzerine yazılan niceleri gibi. Hep aynı şarkı çalar fonda. Va masanızda tek kişilik servis açılmıştır, karşınızdaki sandalye daima boştur. Gözünüz arada kapıya takılıyor olsa da ..
Yüreğinize sağlık sayın Ohannes Çakraklı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta