Ruhum Kendi Göğünde Şiiri - Yorumlar

Ruhum, o sarsıcı, tek başınalık hissiyle varlığımı acıtıp, kanatarak kendi varlığını iyice hissettirdikten sonra, kimsenin, hiçbir şeyin ona, parmak ucuyla bile olsa değemeyeceği yere, kendi göğüne çekilirken, artık ne okusan, ne duysan, ne görsen kar etmez o boşlukta, yükselen yalnızlıkta… bilirsin.

Tesellisi yok bu hayatın, bilgeliği bu.

Bilgeliğin ruhun yaralarına merhem olmadığını da… öğrenmişsindir.