Sabahın ilk saatiydi.
İçimdeki sıkıntı belliydi…
Boğazıma dayanmış bir bıçak gibiydi.
Gençliğime acıyorum,günlerime yanıyorum.
Hak etmediğim acılarla kıvranıyorum…
Yaranamıyorum bu topluma sanki.
İnsanlar mı kör olmuş yoksa ben mi görünmez olmuşum.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




aynen teşekkürler kalemdaşım...
Varlık alemine adım, insana verilen en büyük mükafattır.Hayat yolu engeller ve sıkıntılarla doludur elbette.Engelleri aşanlar ve isyana düşmeyenlere ne mutlu.Hayatımızın serüven ve birikimi bizleri söyletir bazen aslolan isyana düşmeden hayat yolunu göğüslemektir.Bağımlılıklarımız bizleri olumluya götürmeli . Selam ve Tebrikleriklerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta