Köşesi olmayan ölü kentin sokağında;
Kayıp ruhların içinde, sahipsiz kalmış ruhuma yer bulamamışken!
Gönül matemime; ölüm mühürünü vurduğum yüreğimle,kesiştiğim yaşamda
kaybolur, hayallerim...
Cani düşler sararken, etrafımı; sensizlikten ötürü cinnet geçirir, benliğim..
Ruhuma merhem olmaz, anılar; hüzünlü ağlamalardan arda kalmış,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Hangimiz Ruhumuzu yalnızlıklara teslim etmedikki,
Hangimiz, hüzünlü ağlamaların ardında yaşamlarımızı bırakmadıkki...!
Tebrikler
Galip Sİnecikli
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta