Evrenin hiçbir zaman varılamayacak noktasına
Göz dikmişti ruhum.
Acılar içinde ızdırap çekerken,
Ne aşk kurtarabilirdi beni karanlıktan,
Nede bilginin yüceliği.
Oysa bir gülüşün ardındaki güneş yeterdi,
içimdeki koca karanlığa ışık tutmaya.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta