Rûhul A'yün Şiiri - Esma Nur Şükür

Beklerim, seni ben
Dizilse de seneler ardı ardına.
Bakışlarımızın değmesi kâfi geldi
Ruhumun ruhuna akmasına,
Kafesimdeki sevginin harlanmasına.

Nasıl ola ki bilmem
Yitirmişken sevdaya umudumu
Öyle sanmışken... Sineme çekilmişken...
Cân oldu kara gözlerin sevgime, ruhparem.
İmdi bu sevdayı neyleyem?

Bir çığ gibi büyür bendeki
İple çeker, vuslattır ihtirası.
Bilmem ne yapar sendeki
Vefa ile taşır mı hatıraları?

Duam olursun gayrı seccademde, eksilmeyen.
Niyazım ne ise Rabbimden
Bana bir, sana iki mislini temenni eylerim,
Hidayetlerin ve sabrın en güzelini ister,
Gönlümüzün meylini Allah'a emanet ederim...