Ruh-u revanım
Sakın üstüne alınma ey ruh-u revanım,
Sen ki bahanesisin bu şiirlerimin.
Gönlüm tutturmuş bî vefâ diye,
Söz geçmiyor sen diye sayıklayan düşlerime.
Arada birkaç kişi gelip seni soruyor,
İsminin geçtiği her diziyi unuttum diyorum.
En muhkem gülüşleriyle bana gülüyorlar.
Aldırma, inanmıyorum dediklerime, ruh-u revanım.
Göz bebeğinin aynasına bile yansımazken,
Nasıl olabilir sana karşı bir teveccühüm?
Biliyorum, yakışmayız ellerim ellerindeyken.
Artık sevgimden özgürsün, ruh-u revanım.
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 00:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!