Ana içeriğe atla

RUE POTAGÈRE Şiiri - Aydila Ulaş

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Aydila Ulaş
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

RUE POTAGÈRE

İyiyim işte, ne soruyorsun? Ölecekmişim sensiz... Hadi oradan, bir çift gözle kıyamet mi kopar? Bir tutam saç, bir çift dudak, bir de gülerken dudağının köşesinden görünen o dişin... Bunlar mı devirecek beni? Güneş sensiz de doğuyor, ay desen hiç oralı değil. Ben de aynı benim. Sayılır... Kalabalıkta bir saç ilişiyor gözüme, bir gülüş geçiyor yanımdan. Köşe başında yakamı düzeltiyorum. Alışkanlık işte... Sen bu sokakları hiç görmedin. Aklım hesap kitap biliyor da, kalbim coğrafyadan zayıf; her köşe başını Rue Potagère sanıyor. Rüzgar da ayrı mesele. Bazen kokunu getiriyor, dönüp bakıyorum. Seni aradığımdan değil... Rüzgarın nereden estiğini merak ediyorum. Ellerini unuttum desem, iki parmağının arasındaki o küçücük ben ne olacak? Hadi canım, ben unuturum. Kiraz da yemedim bu sene. Canım istemediğinden değil, Mayıs biraz erken bitti, o kadar... Hem ne yapacaktım, dalında kalan her şeyi bekleyecek miydim? Sen gittin, kokun kaldı. Şimdi seni kokundan öpüyorum. Dön desen gelemem, git desen diyemem. Susarım. Zaten büyütecek ne var? Alt tarafı biraz eksildim. Ne kadar olabilir ki? Küçücük bir ben, iki parmağının arasında. Ben desen, ondan da küçüğüm şimdi. Ama şu beni sakın sildirme...

Aydila Ulaş
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 01:15:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!