Gökçe çiçek nerde benim göy lalem?
Sırça saray gökte hilâl ay lalem
Türkü desem gözlerinin rengine
Nevbaharım geldi benim ey lalem
müfteilün / müfteilin / fâilün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




4 x 4 alkışşşş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta