Rojgar
Yüzünü gördüğü günden beri içerlenmiş avare gezer ,
Akşama ulaşınca ben gibi, başını koyar bu yolda güneş
Gençliğime nur katar o mahın cilvesi gözlerine vurmuş ,
Şam’ın yolunda gider döner her daim pervane gibi güneş .
*
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta