Rızayı Alsam Şiiri - Kasım Kobakçı

Muhterem atana ulaşıp sorsam,
Çatık kaşlarının ardını çözsem,
Kalbindeki derin izleri silsem,
Huzur dolu meclisinize girsem,
En nihayetinde rızayı alsam.
*
Hoşsohbet anını arayıp bulsam,
Gölgeli çınarın yanında dursam,
Gürleyen sözünden nasihat alsam,
Engin tecrübesine akıp dolsam,
Kabulüne erip şeref kazansam.
*
Yılların yorgunu adımlar atar,
Gecenin ufkunda hasretler batar,
Şanlı mazisinden destanlar katar,
Evladın yoluna canıyla yatar,
Evin direğine minnettar baksam.
*
Kaderin yönünü sabredip çizse,
Karlı dağlar aşıp dünyayı gezse,
Düşmanın oyununu kırıp ezse,
Çileli yollarda umutlar dizse,
Yorgun yüreğine merhem bıraksam.
*
Cefakar pederine samimi yoldaş,
Kederli gününde vefalı sırdaş,
Bütün kavgasına inançlı derttaş,
Yüce ocağında erdemli arkadaş,
Güvenli yurduna temeller atsam.
*
Mazinin sandığını usulca açsak,
Karanlık odama aydınlık saçsak,
Umutlu kuşlarla etrafta uçsak,
Zalimlik perdesi inmeden kaçsak,
Tatlı anıları zihinde tutsam.
*
Hasretin şarkısı çalarken sazla,
Karlı tepelerden dönünce yazla,
Şükürler edelim bitmeyen hazla,
Boynumu bükerim ettiğin nazla,
Şefkatli kalbine minneti sunsam.
*
Her veda vaktinde çöküyor akşam,
Yıkıldı gönlümdeki yüce ihtişam,
Büyük noksanlığın zehirli yaşam,
Yalnız buralarda durmuyor paşam,
Gölgenin şükrünü ruhta taşısam.
*
İçimi kaplıyor muazzam gurur,
Atamın gölgesi yürekte durur,
Şefkatli bakışı zalimi vurur,
Zulmetin üstüne doğan aydın nur,
Asil destanını zihne kazısam.