Cümle alem uykuda, ben tozlu yola revan.
Koca bir hengamenin içinde dört nala giden atlı gibiyim.
Düşmanından öcünü almış muzaffer edasıyla yine bu şehre giriyorum.
Elimdeki kamçıyla atı değil, adeta kendimi kırbaçlıyorum.
Biliyorum, bu gidişin sonu uçurum lakin,
Ben bu uçurumun dibini görmek zorundayım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta