Ben insanları öyle seviyorum
Öyle cana yakın hissediyorum
Nice alçak insanı kutluyorum
Melek düzeyine çıkarıyorum.
Ben insanlara hep güveniyorum
Senin derdin dünyaya sığmaz
Hiçbir ilâç işe yaramaz
Akıl mantık zaten alamaz
Anla artık hayırsız gönül!
Âdetlere karşı gelinmez
Hayata bakışımı değiştirdin
Dünyaya yeniden gelmiş gibiyim
Durmadan pozitif enerji verdin
Yorgunluğumu gidermiş gibiyim.
Akan gözyaşımı aşkınla sildin
Yine beni bırakıp gidiyorsun
Ardına bir an bile bakmıyorsun
Çaresiz gönlümü kim avutacak
Meçhulün elinden kim kurtaracak?
Uykusuz bir geceyi imzalıyorsun
Bu kadar yaban değildim eskiden
Gözlerim küskün uzağa bakmazdı
Tek hayalim vardı – beyaz gelinlik
Bir gün per perişan cöpe atıldı
Kırıp geçtiler kalbimi, acımadılar
Gözlerim yere döküldü, aldırmadılar
Saçlarım yelde savruldu, toplamadılar
Şimdi neye yarar artık son pişmanlıklar!
İçime gömdüm kendimi, göremediler
Gözümde büyüyen gonca gül gibi
Ne kadar soldursam, açıyorsun sen
Her geçen gün gerçek sihirbaz gibi
Gönlümün sultanı oluyorsun sen.
Günlük dertlerime sırdaşım gibi
Ozan Ömer Osman Erendoruk’a ithaf
Tek günahın dünyaya Türk olarak geldin
Tarihin hesaplarına sen cevap verdin
Devrilen politikaya kurban seçildin
“Soya Dönüş” süreciyle bittin tükendin.
Korkuyorum-iki yüzlü insan
Çıkar için ana baba satan
Cicim bicim maskeler takınan
Ne yapsam da sahtekar olamam.
Korkuyorum eş dost, akrabadan
Küçücük dünyamda bir güneş doğdu
Sevgi ışınları serpildi durdu
Gonca güller açtı, dikenler soldu
Şimdi gel, gör beni, ilk defa güldüm
İlk defa bir türkü çalip söyledim...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!