Sokağa sevdalı bahar
sevinçli bir insan kadar
hüzünden uzak
Güneş giren evden
sabah erken çık
Bas deklanşörüne makinenin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




EMEĞİNE YÜREĞİNE SAĞLIK USTAM
her kare kendimizden izler barındırır aslında...
çiçekteki mutluluğu aramaktır
kuştaki özgürlüğü
mavideki huzuru... makine araçtır belki ruhumuzu anlatmaya...
çok güzel şiir Babür Bey...selam ve saygı...
Tabiat,insan,güzellikler ve hatıralara uzanan yolculukların bir resim karesinden nasıl gözükebileceğini şiiriniz çok güzel anlatmış...Tebrikler Babür bey...Selam ve Saygılarımla...
'Klasik' olmayı hakeden bir şiir.
Hayatı fotoğrafını çekmek zor iş...
neden bu güzel şiirler okunmaz ki?
şiirlerinizi beğenerek okuyorum. tebrik ediyorum şair.
ışık ve sevgiyle. tülay sustam
Bu güzel şiirlerle buluşmaya geç kalmışım affedin üstadım.
Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta