Eğil gözyaşlarımın önünde saygı duy hüznüme
Parmak uçlarına takılmış ruhuna uzanıyor ölüm
Ben yürümüyorum yollar gidiyor kendince
Eğilip yüzünü kaldırıyorum yerden kırıklarını onarıyorum çoğu parçası kayıp ortaya çıkan yüzü tanıyamıyorum
Gözlerin yalancı bir düş kanatıyor geceyi
Sesin yağmuru çağırıyor
Gökyüzü çok uzak yakın olan bulutlar
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta