Renklerin Kaderi Şiiri - Nidal Sis

Gözlerim yıllardır aynı renkte takılı,
Neye baksam sarı görürüm.
Bir de görmemiş gibi yapmam yok mu?
Halbuki sonsuza kadar düşünürüm.
Ama sarının yanında siyahı gördüm mü,
Hemen ordan kaçarım, uzaklaşırım.
Siyahın yanına bile yakışan sapsarı...
Beni sorsan kahverengiyim,
Açıklaması olmayan bir renkteyim.
Sahi, neden konuşmadı renkler?
Neden tanımadılar birbirlerini derim.

Sen kırmızım olur musun sarım,
Ben de yeşilin olayım.
Dünya'yla hemhâl olsun birleşimimiz.
Mutlak iki karar olup,
İnsanlarla karışalım,
Karıştıkça ikimiz,
Ben gibi kahverengi görünelim.
Ya da saf bir aydınlık olalım.
Işıklar gibi çakışalım,
Birleşince başka olup, güzelliğe erişelim.
Yani yine sen, sarı olalım...