Meftun uyum kırların renk cümbüşü çiçekler
Ererim ben vuslata kırlarda bayırlarda
Ben onlara müptela onlarda beni bekler
Şu ruhum şad oluyor yemyeşil çayırlarda
Sevgiye kucak açar kırların etekleri
Sararlar merhametle alırlar hep koynuna
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta