Rehberlerimiz Şiiri - Kasım Kobakçı

Asla, yabancı soylu kimselere benzemeyiz,
Başka uluslara, boyun eğmeyi istemeyiz,
Köksüz insanların, ahlakını benimsemeyiz,
Kutsal soyumuzun, can ebeleri şimdi sağdır.
*
Geniş ovalarda, hep ekinleri koparırlar,
Yüce tepelerden, şahinler misali bakarlar,
Huysuz adamları, anında öfkeyle kınarlar,
Geçmiş zamanların, bitmez tükenmez nefesleri.
*
Yünlü iplikleri eğirip, güzel şal dokurlar,
Eski destanları, torunlarına hep okurlar,
Yüzlerindeki izlerle, uzun tarih solurlar,
Başında örtüsü bulunan, koca analarım.
*
Çamurdan fırınlar yakarak, ateş harlatırlar,
Sıcak yemeklerle, sofraları hep parlatırlar,
Sert bakışlarıyla, düşmanları da ağlatırlar,
Gece uyumadan önce, edilen dualardır.
*
Nasırlı ellerle, paslı demiri bükecekler,
Çorak topraklara, mutluluk feyzi ekecekler,
Issız bayırlara, hep fidanları dikecekler,
Şehirlerin dışındaki, ulu yürekli canlar.
*
Uzun asırların sırrını, kalpte gizliyorlar,
Gelecek günlerin, muştusunu hep özlüyorlar,
Kutsal yuvaların, tütmesini de gözlüyorlar,
Gerektiğinde aslan kesilen, müthiş erlerdir.
*
Acılı günlerde devleşip, ayakta dururlar,
Zorlukları ezip, hainlere tokat vururlar,
Şefkat aranan an, merhamet perisi olurlar,
Ak teller barındıran, can ulu rehberlerimiz.