Refika Doğan: Hakkında ziyaretçi görüşle ...

Refika Doğan
165

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

  • Saadet Ün
    Saadet Ün 20.06.2009 - 18:56

    Başımız Sağ Olsun...! -

    Başımız Sağ Olsun...!

    19 Haziran 2009…Gecenin bir saatinde kalktım..Nedense uyku tutmadı gözümü..Saatler 04.00' ü gösteriyor..Ya kitap okumalı ya da bilgisayarın başına geçip yazmalı...Açtım bilgisayarı..Bari radyoyu da açayım, müzikle çalışmayı severim nasılsa, dedim ve açtım. Bir de ne göreyim..! ' Münevver Şenol Ablamızı Kaybettik! ' diye kocaman puntolarla bir duyuru radyo panosunda... Yanlış mı görüyor um? Ne garip bir tesadüf! Sevdiklerimi, özellikle de antolojide tanıyıp şiir kavşağında buluştuğum dostlarımı Haziran’ larda kaybediyorum, ard arda… Üç gün sonra merhum Sevim Erdoğan Tezel’ in aramızdan ayrılış yıl dönümü… Ben mi saçmalıyorum, diye yeniden, hep yeniden okudum; maalesef, doğruydu okuduklarım! O an mideme bir sancı, boğazımda yumru oluştu, yutkunamadım, boğulacağım sanki..Adını koyamadığım bir acı...İsyan ettiren, kabullenilmesi zor bir acı... Sonra en başta Onun çok sevdiği “ Ceren” türküsünü, ardından da - içimdeki acıyı kusturacak- ne ki uzun hava türküsü var açtım, dinleyip ağladım, ağlayıp dinledim..Galiba azıcık rahatlamıştım ama acıtıyordu içimdeki o acı hâlâ. Görmeden, hiç yüz yüze gelmeden gönül gözümle tanıyıp adına ithafta bulunduğum yegane insandı Münevver Şenol. Öyle bir sevgi oluşturmuştu ki ben de, saygıyla karışık… Üstelik adı anacığımla aynı idi! O, çok özel, çok muhterem bir insandı. Erdemin, onurun, kendine yetmenin… Her koşulda yaşamla, kendisiyle barışık olarak üretkenliğin adıydı. Bir insan özgürlüğünü kısıtlayan, kendisini büyük ölçüde acıya boğan bedenine inatla, hayatı bu kadar sevebilir, dirençle karşı koyabilir mi? İşte Münevver Şenol’ un büyüklüğü buradan kaynaklanıyor. Hayatı her yönüyle görüp geçirmiş ve fizik güce en çok gereksinme duyduğu bir dönemde fizik gücünü büyük ölçüde yitirerek dışarıdan desteğe gereksinme duyacak hale gelmiş biri olarak, O; direniyor hayata. Küsmeden, kompleks yapmadan daha büyük bir aşkla, tutkuyla sarılıyor…Üstelik fiziken sağlam insanlara mânen “YAŞAM GÜCÜ” vermeye, herkesin derdine, sorununa koşmaya, yetmeye çalışarak..İşte büyüklük budur, onur, erdem ve Yaratan’ a sevgi budur! Veren, o canı almadıkça yaşama tutunmayı bir sorumluluk, bir kendine saygı ve Yaratan’ a sevgi bildi. O’ nu tanımanın nasıl bir ayrıcalık olduğunu yitirince daha da iyi anladım ve şimdi bıraktığı “ insanlık” bayrağını O’ nun kadar olamasa da, O’ nun izinden giderek taşımaya çalışacağız; O’ nu anlayabilmiş, yaşam felsefesindeki derinliği idrak edebilmiş sevenleri olarak…

    İyi ki tanıdım, o buruk ama içten gülüşünüzü… Ve yüreğimi yüreğinize örtüverdim. Nefes Aldığım Sürece Sizi hep Seveceğim, Münevver Şenol Abla’ m!

    Siz, yaşadıkça çoğaltan… Çoğalttığı için de gönüllerde hep yaşayacak olan kırık kanatlı melek; ruhunuz şad olsun, mekânınız cennet…

    BAŞIMIZ SAĞ OLSUN…

    Refika Doğan

    Evet başımız sağolsun Sevgili Refika

    Üzüldüm. Hem de çok...
    Ama değil mi ki ömür bitmeye mahkum...
    Bu gün o...
    Yarın bizler...

    Allah rahmet eylesin.
    Ailesine ve sevenlerine sabır diliyorum.

    Sevgimle