Bayrak asarken asılı kaldı düşleri
Simit satan yoksul genç
Kimsenin sevmediği kadar sevdi
Aç kaldı
Ekmek diye taşıdı yoksul cebinde, Konya spor sevgisini.
Kapılar kapanırken takımının zaferde tuttu, yasını
Ölümüne oruç nöbetinde sayıkladı sevdasının adını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta