Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Bazen bir vedayı yıllarca içinde taşır,
bazen tek bir cümleyi söyleyemediği için sayfalarca yazar.
Çünkü onun sessizliği, dışarıdan bakıldığında bir suskunluk değil,
içeride büyüyen bir kalabalıktır.
Ve Ravza…
Konuşamadığı her şeyi,
kimse duymasa bile,
şiirlerine fısıldar.
Bazen bir ismi anmaz, ama her dizesinde saklar.
Bazen unutmuş gibi yapar, ama en çok yazarken hatırlar.
Geçip gitmiş anların, yarım kalmış konuşmaların
ve “keşke”lerin yükü ...
????